Charakterystyka produktu

Pochodzenie: Choć wywodzi się z wysokich partii Andów, ta partia uprawiana jest z pasją przez lokalnego rolnika, co gwarantuje maksymalną świeżość bez długiego transportu.

Smak i aromat: Na surowo jest chrupiąca i zdecydowana w smaku – przypomina pikantną rzodkiewkę, chrzan lub wasabi. Po ugotowaniu, upieczeniu lub usmażeniu jej ostrość całkowicie znika, ustępując miejsca intrygującej, delikatnej słodyczy ziół.

Wygląd: Podłużne, stożkowate bulwy o woskowej, gładkiej skórce w kolorze kremowo-żółtym, z charakterystycznymi, fioletowo-różowymi przebarwieniami wokół "oczek".

Właściwości i zastosowanie:

Kulinarne: Genialna do pieczenia (jako egzotyczny dodatek do tradycyjnych ziemniaków), duszenia w gulaszach, a także na surowo – starta w surówkach nadaje potrawom niesamowitego charakteru.

Prozdrowotne: Tradycyjnie uznawana w Ameryce Południowej za naturalny antybiotyk. Jest bombą witaminy C, przeciwutleniaczy oraz glukozynolanów (związków o działaniu przeciwbakteryjnym).

Jak przechowywać bulwy Mashua?

Mashua jest warzywem wytrzymałym, ale ze względu na swoją delikatną, woskową skórkę wymaga odpowiednich warunków, by nie straciła jędrności:

W lodówce (krótkoterminowo): Umieść bulwy w szufladzie na warzywa, najlepiej w papierowej torbie, która pochłania nadmiar wilgoci, ale chroni przed wysychaniem. W ten sposób zachowa świeżość przez około 2–3 tygodnie.

W ciemnej spiżarni lub piwnicy (najlepiej): Mashua idealnie przechowuje się w chłodnym (temp. 4–8°C), suchym i całkowicie zaciemnionym miejscu. Podobnie jak tradycyjne ziemniaki, pod wpływem światła może zacząć kiełkować.

Ważna zasada: Przed przechowywaniem nie myj bulw z ziemi. Delikatna warstwa suchej gleby chroni je przed infekcjami grzybowymi i wysychaniem. Umyj je dokładnie szczoteczką pod bieżącą wodą dopiero bezpośrednio przed przygotowaniem posiłku (skórka jest jadalna i bardzo smaczna!).